Festival Sunsation 2013 - Ruben van Gogh
Ruben van Gogh is dichter, librettist, liedtekstschrijver en presentator. Hij heeft een viertal bundels op zijn naam staan, twee musicals, twee grote en drie kleine opera’s, twee liedjesprogramma’s en tal van losse lyrische teksten.
Hij treedt regelmatig op in bibliotheken, tijdens festivals, op scholen, bij symposia en voor bedrijven, van Appingedam tot Zuid-Afrika, van Albanië tot Zeewolde.
Dit jaar legt hij met componist Paul Oomen de laatste hand aan de opera Nikola (première 7 september), en de bijbehorende libretto-bundel: Een soort van antenne.
Daarnaast verschijnt in het najaar bij Podium zijn volgende reguliere bundel.
Ruben van Gogh maakt deel uit van het Utrechts Dichtersgilde.
Dit jaar is Ruben wederom uw gastheer tijdens het ochtendprogramma.
Nieuwe bundels
Een soort van antenne
Momenteel legt Ruben van Gogh de laatste hand aan de bundel: Een soort van antenne, met de gedichten uit de opera Nikola, welke rond de zomer zal verschijnen bij de Contrabas. Ieder exemplaar zal een eenmalige, unieke volgorde van de gedichten kennen.
Hier begint het leven
Januari 2013 verschijnt dan Van Gogh's langverwachte nieuwe bundel: Hier begint het leven, bij Podium. Hier begint het leven is misschien wel zijn meest persoonlijke bundel.
Onverschrokken gaat hij het volle leven langs: een liefde, een kind, een reis, de dood. Lieflijk, verwonderd en soms zwaarmoedig kijkt hij naar verschuivingen in het bestaan; altijd in de draaglijkmakende lichte en speelse toon die zijn werk kenmerkt.
Het begon met een korreltje zand, nee,
daar eindigde het mee, het begin
was de wereld, nee, het einde, nee, nee.
In het begin was al het einde in zee gelegen,
als potentie, door niets vermoed, wemelend
met wat er daar maar te wemelen viel,
alvorens een vage notie van een ooit nog
ergens te moeten beginnen voorgoed voorbij
voedingsbodem vond in een aanvangsdrang
die leidde tot een voortdurend voortplanten,
het eigen verloren gaan voorkomen in een ander;
begin van een uitgesteld vergeten zijn, totdat het
met horten en stoten ons leven bereikte. De dood,
het niet. Maar het begon met een korreltje zand, nee,
daar eindigde het mee, deze laatste dag: de wereld,
de zee, zonsondergang, het korreltje zand dat vast-
plakken bleef aan de rand van een groots en zilt begin
- ik ging in, verdween, kwam, was alles vergeten.
